Seillans.

Op uitnodiging van mijn ouders trek ik er met Johan een paar dagen tussenuit. Geen camping in Texel deze keer. Wij gaan naar een huisje in Seillans. Ik wens jullie allemaal een zonnig en rustgevend lang weekend toe!

Loslaten.

Stella mag dan al een jaartje ouder geworden zijn, het is vooral Emma die de afgelopen week "groter" geworden is. Sinds ons kampeerweekendje, fleurt Emma met een zelfstandigheid die ik alleen maar kan aanmoedigen. 's Avonds gaat ze zelf haar pyjama aandoen in de badkamer. Geen handjes geven of pakken. Op school wil ze alleen tot aan de speelplaats trippelen. Nog net een snelle afscheidszoen. Ik heb haar vanmorgen lang geknuffeld en gezegd dat ik fier ben op haar. Ze straalde. Haar zelfstandigheid geeft een beetje een "loslaten" aan... gevoelsmatig dan weer moeilijker voor mij. Raar toch. Als ze klein zijn, wil je dat ze snel groot worden. Maar als je baby stappen zet gaat er bij mij een instinctief alarmbelletje af...dat geen afscheid wil nemen van de aandacht die mijn dochters me geven.

Stella's verjaardag.

4 x feest, 3 kronen, kaarsjes op een huisgemaakte taart, hoeve-ijs uit Texel, de verjaardagsstoel, alles overgoten met zon en kadootjes. Stella is tevreden. Mama is moe. Anekdotes zijn voor morgen. ;-)

Texel.

Ik loop een beetje achter met berichtgeving over de verjaardag van Stella...maar we zijn net terug van een geslaagde kampeer-ervaring in Texel. De kinderen liggen net in bed. Ze missen de gezelligheid van de tent, vrees ik. Ze stonden al 4 keer terug aan de voet van de trap. In Texel sliepen ze samen in 1 compartiment. Misschien moeten we thuis ook eens overwegen om de meisjes in 1 kamer te laten slapen?

Bijna 3.

Hoewel Stella eigenlijk pas zaterdag haar 3de levensjaar viert, kijken we beiden zenuwachtig uit naar morgen. We houden een kleine BBQ in de tuin. Stella zal pronken in een originele t-shirt, met op de voorkant haar naam. Op de achterkant "al 3 jaar een deugniet!" Met liefde ontworpen, via simplycolors. Wat slingers in de tuin, kadootjes om uit te pakken... Een volledig verslag volgt! Uiteraard.

Papje-met-chocomel.

Stella wordt zaterdag 3 jaar. Het lijkt me dus stilaan tijd om de papflessen achterwege te laten. Natuurlijk drinkt ze al geruime tijd uit een beker, maar voor die laatste zuivel, net voor ze naar bed moet, vraagt Stella nog graag een papfles. Het is ondertussen meer een ritueel geworden. Een samenvoegsel van letters waarmee ze, sinds ze kan praten, in ruil een heerlijk warme melk met wat Nesquick krijgt. Het 'papje-met-chocomel' (de 'K' slikt ze in) bied ik haar nu in een beker aan. Ze heeft zich niet lang verzet. Een grote zus in de buurt helpt handig: "Kijk Stella, nu ben jij zo groot als ik, maar ik drink al lang uit een beker, he mama, ik drink soms uit een glas." (ik blijf fan van die eenvoudige logica) Nu nog die pampers 's nachts ;-) Goe bezig Stella!

Tevreden.

Heb de tintelling in mijn vingers omgezet in leuke creaties. Spijtig dat ik alweer moet opruimen. ;-)

Te druk.

Juf Evelyn, de ad-interim juf van Emma, sprak me gisteren aan. Ze had met Emma gepraat. Uit hun gesprek leidde Juf Evelyn af dat Emma het te druk vindt in de klas. Tijdens de klasactiviteiten doet ze flink mee, maar als de kinderen vrij spel krijgen, komt Emma de hand van de juf zoeken. Meestal is de juf op dat moment aan het knutselen, ter voorbereiding van een volgende activiteit. Emma is nieuwsgierig. Emma knutselt zelf graag. Wij knutselen vaak samen. Dus verbaast het mij niet dat ze bij de juf gaat zitten om haar ogen de kost te geven. Juf Evelyn heeft Emma beloofd om een speciale activiteit voor haar te voorzien morgen. Ben benieuwd.

Voor Nina.

Dit weekend is Nina jarig. Ze mag naar De Efteling. Hopelijk voelt ze zich sprookjesachtig met dit kroontje...

Dancing Queen.

Ik heb net de radio wat luider gezet en een verse kop troost uitgeschonken. Het is zondag! Mijn toastje kan alle momenten uit de broodrooster springen... en "Dancing Queen" weerklinkt in de keuken. Misschien is het simpelweg dat ochtendzonnetje dat me blij maakt. Ik heb alleszins zin om er een leuke dag van te maken. De plannen om te kuisen leg ik even weg. De meisjes waren even enthousiast als ik bij de gedachte om bloemen te gaan kopen. Ik verorber mijn derde bruine boterham, mijn proteïnedieet laat dat ondertussen toe, en geniet volop van mijn rustig ontbijt, terwijl mijn dochters de living tot een springkasteel ombouwen.

Emma heeft al een paar keer voor mij gezongen:

mama kijk eens naar mij

moederdag maakt me blij

voor een bloem van een vrouw

heel speciaal zoen voor jou

omdat ik zo van je hou

Meer moet dat toch niet zijn op Moederdag ;-)

De Uilen-flink-boom.

De meisjes blijken er weer even nood aan te hebben. Voor mij was het weeral een leuke knutselvoormiddag!

Elke keer ze flink zijn, kleven we samen een uil in de boom. Als alle uilen een nestje gekregen hebben, verdienen Emma en Stella een beloning. Werkt keer op keer.

Stella.

Terwijl Emma groeit als kool, zoekt Stella nog een weg door het mulle zand. Ze wroet. Tegen alles en iedereen. De weg die ze momenteel volgt is er eentje met koppigheid als handelsmerk. Vermoeiend. Mijn geduld wordt op de proef gesteld. Met het oog op een dankbaar moment als: "maar jij bent de aller-allerliefste mama van de wereld", weet ze me om te kopen. Mijn gevoel zwicht voor haar eindeloze schattigheid. Maar soms gaat ze te ver en slaan ook bij mij de stoppen door. Dan dwing ik mezelf de gevoeligheid te onderdrukken en moet ze de hoek in. Ze wil niet eten aan tafel. Gooit met schoenen. Eist gillend drank of koek... waar haalt ze die arrogante manieren? Waar is die zoete meid naartoe? Ik gok naar een nieuwe fase? Wat extra aandacht zoekend? Maar ik tast een beetje in het duister. Morgen maak ik een "flink-boom". Zo eentje waar je appels in mag hangen als je flink bent, en beloond wordt met een nieuw voorleesboek! Wordt vervolgd.

Proficiat Alexander.

Mijn petekind blaast vandaag 4 kaarsjes uit. Hij is ontzettend fier op de kroon die zijn Juf Ilse maakte. We hebben na school wafeltjes versierd. Snel klaar en dolle pret!

Verhaal uit de badkamer.

Samen staan we voor de spiegel. Ik kan niet echt zeggen dat ze op me lijkt. Ze is blond. Mijn haar krult. Ze wil alleen de douche in. Vraagt een "handwasje" en zeep. De glazen kooi is voor mij even verboden terrein. Onbevreesd duikt ze onder de waterstraal. Achteraf veegt ze de douche schoon, net zoals ik dat doe. Ze droogt zich zelf af en neemt mijn haarborstel in de hand, terwijl ze me vertelt hoe groot en flink ze is. Ik glimlach. Wanneer ik in de douche sta, schuift ze een stoel voor de wasbak. Het valt op dat ze "grote-mensen-spullen" wil gebruiken, en dus ook mijn tandpasta. Die vindt ze normaal prikken en vies. Nu heeft het blauwe spul de smaak van kauwgom. Stiekem poetst ze niet met haar eigen tandenborstel. Uiteraard gorgelt ze om de laatste restjes muntbrei weg te spoelen. Dat heeft ze niet van mij. Binnenkort zal ze mijn kleren vragen, net zoals ik destijds die van mijn mama wou dragen. Haar woordenschat verandert, maar dat is een ander verhaal. Ze wordt bijna 5.

Stipjes van katoen.

In roze, blauw en groen.

Mijn allereerste.

Ik droom er al lang van om zelf rokjes en kleedjes voor mijn dochters te naaien... vandaag is het met een beetje hulp van bobonne gelukt. Ik knipte de stof op maat van Emma, maar het is uiteindelijk Stella die er in past. Ik zal nog wat moeten oefenen, maar ik heb alvast de smaak te pakken!

Ingekaderd.

Mooie foto's verdienen mooie kaders.

Het lelijke eendje.

Er waggelen eenden in onze tuin. 's Morgens komen ze toe net als wij met de fiets naar school vertrekken. Teleurgesteld kruipen ze de tuin van de buren in. Tegen 15u.30 komen ze terug een kijkje nemen op zoek naar brood en kaaskorstjes. Nu zijn de meisjes wel thuis, en verandert het grasperk in een overvloedige eettafel. Emma en Stella weten ondertussen dat ze niet achter de eenden moeten aanrennen, want dat de kleine schransers dan hun vleugels uitstrekken. 's Avonds keren ze terug voor de laatste restjes. Met wat geluk liggen er een paar koude frieten tussen de sprieten. Ik vind het gezellig om dieren in de tuin te hebben. Emma zegt dat wij tuindieren hebben. "Geen huisdieren, mama, maar tuindieren!"