(K)eike.

Ik had enorm veel zin om te bakken vanmorgen. Het resultaat kan je zien op Zoete Zakjes. 

Amai.

Meester Antony had een les in het "grote bad" gepland vandaag. Emma deed moedig haar drijfgordel om en ik haalde diep adem. Mijn kleine meid is zo flink... Samen met Stella, ging ik aan het einde van de lengte, op de uitkijk staan. Ik moedigde Emma uit volle borst aan, zonder geluid. Mijn hart bonste luid, enkel ik kon het horen. Emma's blik was geconcentreerd. Plons. Armen vooruit. Veiligheid in de ogen van meester Antony. Emma's benen in een ritme van 3. Kikker - open - toe. "Dikke duim, Emma! Ik ben zo fier op jou." Vandaag besefte ik dat mijn oudste dochter deze zomer zonder bandjes zal kunnen zwemmen.

Ga eens kijken...

... op de website van Zoete Zakjes en ontdek als eerste de lekkernijen die De Pretmeloen in huis heeft.

Nieuwe haarspeldjes.

Knock knock.

Daar is het weer. Dat gevoel dat je op de schouder tikt, en vraagt: "Hey, waar ben jij dezer dagen mee bezig? Wat is je plan? Waar gaat dit naartoe?" Ik ben van nature een planner. Hoewel ik hou van spontaniteit en onverwachte wendingen, hang ik mijn belevingen graag aan de kapstok "tijd". Alles op z'n tijd. Voor alles een plaats en een tijd. Ik kom tijd tekort. Ik weet niet wat te doen met mijn tijd. Is de tijd nu al om? Waarom neem ik niet de tijd om dat even allemaal uit te schakelen? Vandaag begroette ik de confrontatie met een herkenbare knik. 

Daar is het weer. Dat gevoel dat op mijn schouder tikt, en vraagt: "Wanneer ga je eens aan jezelf denken? Wanneer maak je plaats in je hoofd voor alles wat er in je hart gebeurt?" Tijd heeft er tenslotte niets mee te maken. Maar de tijd heeft me wel dingen geleerd. Mettertijd is het begrip gekomen, de dankbaarheid, om elke dag als een geschenk te ontvangen. Elke dag uit te pakken, als was het de eerste... en de laatste. Sommige vragen vervallen met tijd. Anderen  dringen zich op. Als steeds weer dezelfde aankloppen... wordt het dan geen tijd om naar ze te luisteren?

Potlood, kikker, schaar.

Emma's eerste zwemles was een succes. Meester Antony is lief. Hij zei dat Emma het snel onder de knie zal hebben... jaja, ik ben apetrots ;-) Iedere woensdag en donderdag brengt ons een schoolslag dichter bij "zwemmen zonder bandjes". Als extra motivatie heb ik Emma een mooi kado beloofd als ze haar eerste brevet op zak heeft. "Kies maar iets, wat je heel graag wil.", zei ik haar. Ik kreeg spontaan een krop in mijn keel toen ze antwoordde: "Zo'n voorleeshoed...als jij."

Voor Loeka.